The problem of personal identity among others may stem from the following question—what does be the person that you are, from one day to the next, necessarily consist of? The diachronic problem of personal identity raises question on the necessary and sufficient conditions for the identity of the person over time. The synchronic problem is grounded in the question of what features or traits characterize a given person at one time. To answer these questions, John Locke discarded the soul and the body as necessary and sufficient substances for personal identity over time. He accepted consciousness as the only criterion for personal identity; the only thing capable of remaining the same and preserving personal identity through change. Though Locke’s argument is somewhat clear and coherent but what remains vague and incoherent is embedded in the question—what exactly is consciousness? How and why should it be the basis or criterion for the determination of personal identity? Using the method of critical analysis, I argue that Locke’s choice of consciousness as the determinant of personal identity, though quite novel, is incoherent and vague. Secondly, Locke had already presumed and anticipated clearly though fallaciously the very thing he wishes to substantiate. I therefore conclude that Locke’s argument is just another way of trying to escape but inadvertently prolonging the difficulty of apparently articulating a distinction between the psychological approach and physiological approach to the problem of personal identity. However, in my submission, I propose the concept of the “other” as alternative approach— a sort of an extrinsic-intrinsic approach to the problem of personal identity.

In Kant and the problem of Metaphysics (KPM), Heidegger shows how the initial image-making power of the imagination is pictorial in the pure image of time. He further clarifies the recognized link between the syntheses and the time-visualizing power of images which is pictorial formative power, which can visualize time. The three syntheses of imagination are replaced with the modes of existence of Dasein. Three kinds of photographs resemble the images produced when the transcendental imagination functions as Dasein. We can address the ways to visualize time by considering Dasein with a photographic preoccupation through 1. A possible look in the form of presentation (a photograph shows an immediate look of a house or person as intuitable this-here); 2. An immediate look of the thing, house, or deceased person, as well as a copy or its reproduction as a death mask; and, 3. The manner of contemplation of a likeness is an immediate look of a being present in the form of representation.

روایت «اعرفوا الله بالله» از جمله روایات مشکل و کانون توجه دانشوران، به ویژه فلاسفه، عرفا و محدثان به شمار می رود. پذیرش مراد ظاهری این حدیث، مستلزم دور و تسلسل خواهد بود و نیز تصحیف های رخ داده در اسناد، پیچیدگی سندی را، بر ابهام محتوایی، افزوده است. از این رو، روایت مذکور در زمرۀ احادیث مشکل جای دارد. این پژوهش برخلاف پژوهش های هم عرض، از نگاه دانش های حدیثی سعی دارد به ارائۀ راه حل بپردازد. محدثان به تمامی، صرفاً با رویکرد پذیرشی، شش معنا از روایت ارائه می دهند، تا از دشواری آن بکاهند. حال آنکه توجه به مفهوم حدیث با نظر در روایات هم خانواده و هم مضمون و عرضۀ متن حدیث به سایر احادیث، خود کلید گشاینده ای در فهم حدیث، و نقد و بررسی دیدگاه های مطرح است. ارائه و ترجیح نظریۀ الهیات سلبی و تنزیهی و شناخت خدا با توجه به نفی صفات، از دستآوردهای پژوهش حاضر با رویکرد شرح الاخبار بالاخبار است.

چکیده فارسی:از جمله روایات منقول از پیامبر … در باره حفظ و نگارش احادیث، حدیث مشهوری است که در میان حدیث شناسان به حدیث «اربعین» معروف گردیده و در رواج تدوین کتب «اربعین» یا «چهل حدیث» تاثیر بسزایی داشته است. نویسنده، با استناد به آیات و روایات و تاریخ و فرهنگ اسلام، به رمزشناسی «اربعین» پرداخته و پس از ذکر گونه های مختلف حدیث اربعین، به تجزیه و تحلیل سندی روایت روی آورده و با استناد به کتاب صحیفه الامام الرضا†، حدیث «من بلغ» و سیره محدثان، صحت آن را به اثبات رسانیده است. بررسی فقه الحدیثی حدیث اربعین، بویژه معانی مختلف «حفظ» و پاسخ به شبهات وارده، بخش پایانی مقاله حاضر است. چکیده عربی:من الروایات المرویة عن رسول اله فیما یتعلق بحفظ الحدیث و کتابته الحدیث المعروف بین المحدثین بحدیث الأربعین، والذی له دور فاعل فی تدوین کتب الأربعین حدیثا.الکاتب حاول الکشف عن رمز الأربعین بالاستناد الی الروایات الشریفة و الثقافة الإسلامیة، وبعد ذکر النماذج المختلفة لحدیث الأربعین تم تحلیلها من الناحیة السندیة، وأثبت من خلال الاستناد الی کتاب «صحیفة الإمام الرضا و حدیث» «من بلغ» مضافا لسیرة المحدثین، صحة الحدیث المذکور.و فی الختام تم دراسة الحدیث من زاویة فقه الحدیث، وخاصة فیما یتعلق بمعانی «حفظ»، و تمت الإجابة علی الشبهات المطروحة فی هذا المجال.

Considering the importance of solidarity as a theoretical and political structure and its connection with social harmony, acceptability and political legitimacy, the present research has conceptualized and formulated the problem of solidarity in the context of Iran's multi-ethnic society through the mediation of existing studies. . In the current research, the hybrid method has been used. The sample and statistical population of the research includes selected qualitative studies that have investigated the issue of solidarity and its dimensions in Iran from different aspects and perspectives in the period from 1372 to 1398. After searching in different databases, 500 related articles, books and research reports were identified and finally 54 sources were selected to perform the meta-combination method. Based on the synthesis of studies, solidarity in the multi-ethnic society of Iran has found a problematic situation. The results of the research confirm that the coordinates of solidarity in Iranian society are based on structural contexts and conditions. The main field in which the issue of solidarity in Iran should be established is the acceptance of a reality called "reliability and stability of cultural diversity". Based on the meta-combination of studies, the coordinates of solidarity in Iran's multi-ethnic society, due to "intercultural affinities", "disruption and non-inclusion in ethnic policies", "instability and imbalance of development", "inefficiency of ethnic political management" and "identification disorder". In the meantime, "cultural globalization", "taking role models from ethnic elites", "geopolitics of ethnic areas and transnational interventions" and "ethnic extension" are considered as intervening conditions. Despite the fact that ethnic and religious diversity is recognized as a central sign in the constitution, with this definition, political agents have sometimes resorted to strategies that social suffering and extroversion has formed in ethnic communities.

اعتبارسنجی حدیث در میان عالمان حدیث از جایگاه مهمی برخوردار است. آنان با کاربست معیارهای نقد سند و متن، می کوشند گزاره های حدیثی اصیل را از گزاره های حدیث نما تفکیک کنند. به نظر می رسد تاکنون توجهی به گونه شناسی گزاره های حدیث نما، جز حدیث جعلی، نشده است. در نتیجه کاربست معیارهای نقد حدیث، نتوانسته برخی گزاره های حدیث نمای مشابه با گزاره های حدیثی اصیل را پالایش کند. گزاره های حدیث انگارانه یکی از گونه های حدیث نماست. این نوشتار در صدد بیان مولفه ها و خاستگاه های گزاره های حدیث انگارانه است. نگارنده با استفاده از روش توصیفی تحلیلی به این نتیجه رسید که یکی از گزاره های حدیث نما، گزاره های حدیث انگارانه است. از میان عوامل پدیداری این گزاره ها، می توان به باورهای کلامی، اهمیت موضوع و تطبیق اشتباه اشاره کرد.

شاخت و ینبل در تاریخ گذاری احادیث از استدلال برهان سکوت بهره برده اند. برخی این استدلال را ذیل مغالطات دسته بندی می کنند. با این تفسیر از برهان سکوت، کاربرد آن در تحقیقات خاورشناسان جای شگفتی دارد. این نوشتار بر آن است با ارائه تفسیرهای دوگانه از برهان سکوت ابعاد آن را نمایان سازد. در تفسیر نخست از برهان سکوت، شرایط سه گانه استدلال ـ دسترسی نویسنده به اطلاعات، قصد نویسنده برای توصیف کامل وضعیت و اهمیت بالای پدیده ـ نقش اساسی را برعهده دارند. برهان سکوت تنها در صورت فراهم نبودن این شرایط در زمره مغالطات جای خواهد گرفت. در تفسیر دوم، برهان سکوت به استنتاج بهترین تبیین بازمی گردد. بر این اساس نادرستی تصویر شاخت و ینبل از خاستگاه تاریخی احادیث روشن گردید. کلی گویی و تعمیم نتایج جزئی به همه احادیث از آسیب های مطالعات تاریخی حدیث است که تنها با جزئی نگری و روش استقرایی برطرف خواهد شد.

یکی از روایات پر چالشی که در جوامع حدیثی اصیل اهل سنت و منابع غیر اصیل شیعه راه یافته حدیث ذباب است. بحث و گفتگو درباره صحت و سقم این حدیث بالا گرفته است و تا کنون درباره این حدیث چند نظریه ارایه شده است. نگارنده، در این مقاله، به بررسی جایگاه این حدیث در منابع روایی فریقین و نقد و بازکاوی پنج دیدگاه مذکور پرداخته و به این نتایج دست یافته است که خاستگاه اصلی این روایت، منابع روایی اهل سنت است و چنین حدیثی با سند قابل قبول در منابع حدیثی معتبر شیعه ذکر نشده است.

احادیث در زمانها و مکانهای مختلف و برای مخاطبان متفاوت صادر و توسط راویان گوناگون نقل شده است و دچار تغییر و تحریفهایی شده و چون از زمان نقل اولیة آنها چندین قرن گذشته است و راویان و صاحبان کتابها برای باب بندی کتابشان، احادیث را تقطیع کرده اند، پاره ای از قراین که شرایط زمان و مکان را تعیین می کرده از بین رفته است.بنابراین برای حل تعارضات و تحریفات و اشکالها، دانشی که بتواند نقایض را حل و رفع کند ضروری است.این دانش" مختلف الحدیث" نامیده می شود که خود بخشی از " فقه الحدیث" است.دقت در گفتار معصومین (ع) نشانگر توجه و اهتمام آن بزرگواران به حفظ حدیث سالم است.ایشان برای تشخیص احادیث درست، راههایی را به پیروان خویش ارائه فرمودند.این مقاله با بررسی برخی از منابع حدیثی و فقهی اصلی شیعه می خواهد نشان دهد که به رغم توجه عالمان به معنای حدیث و اهتمام ایشان به از میان بردن اختلاف و تعارضات، دقت و پژوهش بیش از پیش ضروری و اجتناب ناپذیر است.

غرب جهان اسلام در کنار حجاز و شام و عراق و نیز ایران سه منطقه اصلی حدیث اهل سنت در ادوار مختلف تاریخی بوده است. این نوشتار گزارشی کوتاه از فعالیت های حدیثی اهل سنت در غرب جهان اسلام است. پیش از تبیین حدود جغرافیایی و منبع شناسی چگونگی ورود حدیث به غرب، فعالیت های عمده حدیثی مغربیان محدثان بزرگ و آثار برجسته حدیثی، ارتباط غرب و شرق جهان اسلام در گسترش حدیث و ویژگی های حوزه حدیثی مغاربه به بحث گذاشته شده است.